شما بگید ؟چه اسم یا عنوانی برای این نوشتم بذارم؟؟؟
بیا یه قولی بده.
بیا قول بده هیچ وقت مادر نشی!
نمی شه می دونم!
حسه مادر شدن چیزیه که مگه میشه بخوای حسش نکنی.
انقدر ارزشمنده که خدا همه ی گناهات رو اون موقع پاک می کنه.
پس توروخدا
توروخدا قول بده مادر واقعی باشی.
قول بده همیشه پیشش باشی. بهش نگاه کن.باهاش حرف بزن.به حرفاش گوش کن.
قول بده هر شب براش قصه بگی.وقتی خوابش برد ببوسش.
شبا بهش سر بزن.اون خوابه ولی حضورتو حس می کنه.
پتوش کنار رفته .مواظب باش سرما نخوره.
قول بده هیچ وقت تنهاش نذاری.توروخدا هیچ وقت.
وقتی از بیرون میاد می خواد تورو ببینه.دستاتو بگیره.
می خواد با خنده و اغوش گرمه تو روبه رو بشه.
به خدا فقط تویی که باعث ارامش هستی.
خونه ی سرد و خالی به چه دردش می خوره!
انقدر باهاش حرف بزن تا اونم یاد بگیره باهات حرف بزنه.
انقدر محبت کن تا محبت کردنو یاد بگیره.
قول بده همیشه بخندی.خم به ابروت نیار.
وقتی ناراحت بود بذار تو اغوشت انقدر گریه کنه تا ارووم شه.
قول بده اشکاشو خودت پاک کنی.
نذار جای دیگه پناه ببره.
وقتی شاد بود باهاش بخند.
نذار حرفاش انقدر تو دلش جمع بشه که از سنگینیش نتونه تکون بخوره.
بیا قول بده توروخدا قول بده خودخواه و مغرور نباشی.
تویی که اونو به وجود اوردی.
قول بده مادر باشی.مادر
نوشته ی مریم گل
عشق مهربوني
