در حال زندگی کنید

تمام دارایی ما این لحظه است.میزان ارامش ذهن و کارایی فردی ما بر اساس میزان توانایی

ما برای زیستن در لحظه ی حال مشخص می شود.صرفنظر از انچه دیروز رخ داده است و ان

چه فردا ممکن است اتفاق بیفتدحال جایی است که شما در ان ایستاده اید.از این دیدگاه کلید

 شادی و خرسندی متمرکز ساختن ذهن بر لحظه ی حال است.

یکی از نکات جالب درباره ی کودکان همین است که ان ها خود را تمامادر حال غرق می کنند

 ان ها کاملا درگیر فعالیت کنونی خود می شوندکه این فعالیت می تواند تماشای یک سوسک

کشیدن نقاشی ساختن یک قصر ماسه ای و یا هر چیز دیگر باشد.اما وقتی بزرگ می شویم

هنر فکر کردن و نگران بودن همزمان را فرا می گیریم.به مشکلات گذشته و مسایل اینده

اجازه ی تجمع در زمان حالرا می دهیم و بدین ترتیب حال را می بازیم. ما همچنین یاد        

 می گیریم که لذت ها و شادی های خود را به تعویق بیندازیم و همواره به امید اینده ای

متفاوت بنشینیم.دانش اموز دبیرستانی با خود می گوید:وقتی مدرسه را تمام کنم

ودیگرمجبور نباشم تکلیفی انجام دهم ان وقت زندگی ایده ال خواهد بود!!مدرسه تمام

می شود وحالا اوتشخیص می دهد تا وقتی خانه ی مستقل نداشته باشد خوشبخت نخواهد

بود.خانه را ترک می کند.

وارد دانشگاه می شود و با خود می گوید :وقتی مدرکم را بگیرم دیگر هیچ مشکلی نخواهم

داشت.بالاخره مدرکش را هم می گیردوان وقت است که می بیند تا وقتی شغل مناسب

نداشته باشد نمی تواند خوشبخت باشد!کاری اختیار می کندو...هنوز هم نمی تواند خوشبخت

باشد!با گذشت سال های پی در پی او خوشبختی شادی ارامش ذهنی خود را مرتبا تا ازدواج

 کردن تا خرید خانه تا گرفتن کار بهتر تا بچه دارشدن بردن بچه ها به مدرسه  تا تمام شدن

مدرسه ی بچه ها و بازنشستگی و ...به تعویق میاندازد.و قبل از انکه بهخود اجازه ی شادی و

 خوشبختی رو بدهد می میرد!

تمام لحظات حال او صرف نقشه کشیدن برای اینده متفاوتی می شود که هرگز از راه

نمیرسد.برای شاد زیستن باید مشغول ودرگیر زمان حال شد.چندی پیش پژوهشی در امریکا

انجام گرفت که هدف از ان تععین مقدار زمان مفیدی بود که یک پدر به طور متوسط با فرزندگان

 خود می گذراند.پژوهش نشان داد میانگین زمان مفیدی که یک پدرطبقه ی متوسط صرف

فرزندان خود می کندسی وهفت ثانیه در روز است.زیستن درزمان حال همچنین بدین معنا

 معناست که مااز هرکاری که در حال انجام ان هستیم بخاطر خودان لذت ببریم ونه اینکه

صرفا بدنبال هدف نهایی ان باشیم.

زیستن درزمان حال به معنی تعمیم اگاهی انسان برای دلپذیرتر ساختن لحظه ی جاری به

 جای دورانداختن ان است.

حق انتخاب با ماست که لحظه لحظه ی زندگی را واقعا زنده باشیم و جذب کنیم واجازه لمس

زندگی وتاثیر پذیرفتن ازانرا به خود بدهیم یا...هرگاه درحال زندگی می کنیم ترس راازذهن خود

 می رانیم اساسا ترس مقوله ایست مربوط به حوادثی که ممکن است دراینده اتفاق بیفتد.که

 این ترس میتواندان چنان فلج کننده باشد که انجام هرعمل سازنده ای برای فرد ناممکن

 سازد.زیستن در حال به معنای حرکت کردن بدون ترس ازعواقب است.به معنای تلاش کردن

بخاطر نفس مشغول بودن است.این نکته را به خاطر بسپارید که ما نمی توانیم هیچ را

جانشین یک چیز کنیماگر نگرانی هایی درذهن دارید به عنوان مثال:کارخودراازدست داده اید.

همسرتان شماراترک کرده و... این کار سادهای نیست که ذهن خودراازاین نگرانی خالی

کنیدو به ارامش برسید.اما ساه ترین راه برای بهبودوضعیت روانی شما دست به عمل بردن

 مشغول بودن ومشارکت است.کاری انجام بدهید هرکاری که باشد.به یک دوست قدیمی زنگ

بزنید یا یک دوست تازه پیدا کنید.

زمان واقعاوجودخارجی ندارد زمان چیزی جز یک مفهوم انتزاعی درذهن مانیست.این لحظه

تنها زمانی است که دراختیارداریم ازاین لحظه چیزی بسازید.

درحال زندگی کنید.  

                                              از کتاب راز شادزیستن(نوشته ی اندرو متیوس)

من انچنان به سخنانت گوش فرا می دهم که انگار تو تنها بنده ی منی.

ولی تو انچنان از من دوری که انگار خدایان متعددی داری

مردان مریخی و زنان ونوسی

فرض کنید مردها از سیاره ی مریخ و زن ها از سیاره ی ونوس امده اند.

سال ها پیش روزی از روزها وقتی مریخی ها پشت تلسکوپ نشسته سایر

سیارات را رسد می کردند ونوسی هارا کشف کردند.

با دیدن ونوسی ها احساسی در ان ها بیدار شد که قبلا هرگز ان را تجربه نکرده بودند.

مریخی ها به ونوسی ها دل باختندو چندی بعد با سفینه هایی که اختراع کرده بودند

راهی ونوس شدند.

ونوسی ها با اغوش باز از مریخی ها استقبال کردند.انان به غریزه می دانستند که

چنین روزی فرا خواهد رسید.

عشق ونوسی ها و مریخی ها اعجاز گونه بود.انان از با هم بودن و از اینکه می توانستند

در کنار هم کار کنند به وجد امده بودند.

انان با انکه از دو سیاره ی متفاوت بودند از تفاوت های یکدیگر لذت می بردند.

انان ماه ها وقت صرف کردند که همدیگر را بشناسندو از نیازها وانگاره های رفتاری هم

اگاه شوند.انان سال ها درهماهنگی و عشق با یکدیگر زندگی کردند.

ان گاه تصمیم گرفتند که به زمین پرواز کنند ابتدا همه چیز عالی و بی کم و کاست بود.

اما تحت تاثیر فضای زمین قرار گرفتند به طوری که وقتی یکی از روزها از خواب بیدار شدند

با فراموشی از نوع خاصی روبه رو شدند که اسمش بیماری فراموشی انتخابی بود!

مریخی ها و ونوسی ها فراموش کردند که از سیاره های متفاوتی امده اندو قرار است که

با هم تفاوت هایی داشته باشند.

صبح یکی از روزها انچه درباره ی تفاوت های خود اموخته بودند فراموش کردندو از ان روز

تا به حال زن ها و مردها با هم اختلاف داشته اند!

                                                                      از کتاب مردان مریخی زنان ونوسی